powrót

Dotarło do mnie ostatnio, że lada moment wino będzie musiało zmierzyć sie z poważnym wrogiem. Z tym samym, z którym teraz boryka się papieros. Ten wróg to państwo nadopiekuńcze.

Natknęłam się w sieci na informacje, które zdają się być tego zapowiedzią. Argentyńscy winiarze (żeby daleko nie szukać!), moi mistrzowie w sprzedawaniu siebie, o czym już wspominałam, już dziś mają kłopot z wydobyciem pieniędzy na promowanie swoich produktów poza granicami kraju. Jednym z argumentów w dyskusji są wszechobecne kampanie, przeciwdziałające nadmiernemu spożyciu alkoholu, zwłaszcza wśród ludzi młodych - i to właśnie to zaprząta moją głowę.

Przyznam, że mam z tym pewien problem: wino staje się przedmiotem tej dyskusji, choć zgodnie z badaniami stanowi znikomy procent używek spożywanych przez tak zwaną młodzież. To z kolei zdaje się tylko potwierdzać opinie samych winiarzy, którzy stają na głowie, by zwiększyć sprzedaż wśród ludzi poniżej 30-35 roku życia. Coś się tu nie klei, prawda? Z drugiej strony moje chłodne korzenie nie pozwalają mi założyć, ot tak, po prostu, że wino to zwykły produkt spożywczy (choć z pewnością nie jest tym samym, co papieros czy wódka).

Z powyższym na pewno ma problem trochę rodziców. Na pytanie Czym zajmuje się Twoja mama? zadane w sali pełnej ludzi podczas uroczystego pasowania na przedszkolaka, mój syn (zuch chłopak!) odparł Mama pisze i pije tempranillo. Nastała krępująca cisza. Czekam na telefon od wychowawczyni, będę jej tłumaczyć skąd mój syn wie jak się robi wino, beczki i korki.