czar Estremadury

 Bag in box ciąg dalszy, czyli jak kupić dobrze, dużo i tanio.

Quinta da Espiga to tylko jedna z wielu dostępnych na polskim rynku propozycji Casa Santos Lima:

Quinta da Espiga Branco to dobrze poskładane, codzienne wino. Sądzę, że niezłym pomysłem było połączenie znanych powszechnie Moscatela i Sauvignon Blanc ze szczepami o wyjątkowym, regionalnym charakterze - powstało wino, które może podobać się szerokiej rzeszy podniebień, nie przeczące jednak swojemu iberyjskiemu pochodzeniu. I tak Arinto daje sporo intensywnych nut cytrusowych, a Fernao Pires - niezłe ciało.

To wino-weteran, wielokrotny medalista. Ma niezwykle bogaty, złożony bukiet: pierwsza ćwierć sekundy to marcepan, niezwykle trudny do zidentyfikowania. Druga ćwierć to kwaśne jabłka. Następnie prawdziwa fiesta z udziałem wszelkiej maści cytrusów i czereśni. Poza marcepanem wszystkie kwiatki z bukietu znajdują swoje odbicie w smaku wina. Jedyna moja uwaga to nieco zbyt wysoka kwasowość w końcówce.

Uwagę przykuwa także logo: producent tłumaczy je regionalną tradycją malowania rysunków na białych ścianach domów w nocy, w święto Trzech Króli (wtedy też Portugalczycy jedzą świąteczne ciasto, bolo-rei, w którym umieszczone jest ziarno fasoli - pechowiec, któremu trafi się ten kawałek, funduje ciasto w kolejne święta). Przyznam, że rysunek urzekł mnie:

Żałuję, że etykiety polskich win nie próbują się w podobny sposób ukorzenić.

P.S. Wino do  wyszperania wśród powodzi winnych pomyłek w Bomi (75-80pln/3l). Importuje Atlantika, więc w trosce o własne zdrowie nie szukałam informacji o cenie tego wina na rynku portugalskim.